Yan tarafda gördüğünüz sayfa üzerine bir şeyler paylaşmak istedim.


Diyor ki :

En önemlisi: Sev.
Sanki yapmayı bildiğin tek şey buymuşçasına
her şey sona erdiğinde,
bütün bunların
hiç bir önemi yok;
bu sayfa,
nerede oturmakta olduğun,
diploman,
işin,
para…
hiçbir şeyin hiçbir önemi yok,
sevgi ve insanlarla bağlantı dışında…
kimi sevdin,
ve ne kadar derin sevdin,
etrafındaki insanlara nasıl dokundun,
ve onlara ne kadar çok verdin..?

Sevginin varolma şeklimiz olduğunu bilmek ve gerçekten bu şekilde yaşamak , her teori ve uygulamada olduğu gibi farklı. Düşünüyorum, hayır hatta düşünmekten ziyade hissediyorum. Bunu hissedince ve yaşayınca anlatması yaşamaktan daha zor. Sanki hiç kelime yok bunu anlatacak. Sanki bu sadece varOLuş şekli gibi. Sanki bunu anlatmamın en iyi yolu, o şekilde var OL’mak gibi.VAR OL’duğum her anda O’nda olmak yani. O kadar çok sevmek ki , acı içindeyken çektiğin acıyı bile sevmek.O acı için bile şükretmek.
Burada şu konu geldi aklıma.
Bütün insan davranışları en temelde 2 duygu üstüne kuruludur:
Sevgi ve Korku.
Teslim olduğumuzda,akışa bırakıp varoluşa güvendiğimizde yaşadaığımız durum, sevgi.
Sanki bir şeyleri veya birilerini kontrol edebilirmişiz gibi davranıp,işler istediğimiz gibi olmadığında veya bunun düşüncesi bile, korku.

İnsanın deneyimleyebileceği yalnızca 2 temel duygu vardır. Sevgi ve korku. Diğer bütün duygular bunlar üstüne kuruludur.

Duygularımızın kendi frekanaslarına göre titreşimleri vardır.Korkunun yavaş ve uzun bi frekansı varken, sevginin ise çok hızlı ve yüksek bi frekansı vardır.
Her şeyde olduğu gibi, bunda da antrenman yapmak gereklidir. Şuanda dünyada korku egemenliğinde bi kolektif bilinç varken (bu başka bir yazının konusu olacak kadar uzun) , bilincimizi korkunun düşük frekansından sevginin yüksek frekansına çıkarmak mümkün. Sadece karar verip isteyelim ve bu yolda önümüzdeki tek engelin zihnimiz olduğunu farkedelim.
Mesela şuan kendine isminle hitap edip, seni seviyorum diyerek frekansını yükseltebilirsin.Zihnin buna inanmasa ve bu çılgınca gibi duyulsa da, düşünsene bi çiçeğe bile güzel sözler söylendiğinde nasıl farklı büyüyor, senin insan bilincinin bir çiçekten az olduğunu düşündürten ne? Zihninin sana oynamaya çalıştığı oyunlara aldanmadan, kendini sevgi frekansında tutabilmeni umarım 🙂
Şifa ve Sevgi olsun.